Afscheid nemen....

Door walteij op dinsdag 18 oktober 2016 21:49 - Reacties (15)
Categorie: Mijmeringen, Views: 3.310

Ik schrijf dit op de avond waarop we uitvaart van mijn schoonvader hebben gehouden.
Vandaag om 12:00u was de dienst, hij is vorige week woensdag rond 17:30u overleden.

De sepsis (bloedvergiftiging) was op maandag via antibiotica goed verholpen, hij had helaas nog wel veel problemen met zijn nieren en zijn hart.
Hiervoor heeft hij ook enkele dagen aan een dialyse apparaat gelegen. Verder werden zijn bloeddruk en hart via medicatie gaande gehouden, ook kreeg hij nog steeds zuurstof toegediend.
Op dinsdagmiddag kwamen we (mijn vrouw, schoonmoeder en ikzelf) weer op bezoek, het viel ons op dat het dialyse apparaat was losgekoppeld. De verpleegkundige kwam vrij snel bij ons langs om te melden dat de arts een gesprek met ons wilde hebben. kort samengevat: Dat gesprek was geen pretje.
De arts gaf aan dat zijn hart nog maar op 15% van de capaciteit functioneerde. Zijn hartritme was wel goed, maar het pompen van het hart was ernstig verzwakt. Mijn schoonvader heeft 25 jaar geleden een hartinfarct (gevolgd door een hartstilstand) gehad.
Van wat we nu terug kunnen rekenen, lijkt het er op alsof hij in het afgelopen jaar enkele erg lichte infarcten heeft gehad, waarvan hij zelf maar erg weinig heeft gemerkt.
Door de sepsis heeft zijn hart (maar ook andere organen) een flinke tik gekregen. De arts gaf aan dat zij hier niets aan kunnen doen.
Hartkleppen zijn te vervangen, hartritme is met een pacemaker te corrigeren, maar een niet functionerende hartspier (ofwel hartfalen) is alleen te repareren met een ander hart en daar was hij te oud voor (bijna 74).
Ze wilden nog met wat andere medicatie kijken of er wat te herstellen was en de arts gaf aan dat hij dagelijks een gesprek met ons wilde hebben.

Op woensdag waren we dus weer aanwezig, waarbij de arts meldde dat er geen vooruitgang was geboekt, sterker nog, het hart was zelfs iets achteruit gegaan. De arts gaf dus ook aan dat de enige reden dat mijn schoonvader nog leefde de medicatie en beademing was en dat er geen enkele hoop op genezing was.
Hierop zijn we direct de familieleden gaan bellen, zodat zij afscheid konden nemen (enkele waren al op dinsdagavond langs gekomen). Om iets na 17:00u is de beademings apparatuur en de hartmedicatie verwijderd, waarna hij erg spoedig (en pijnloos) is overleden.
Overigens grote complimenten voor de volledige medische staf va het ziekenhuis, zij waren erg meelevend, vriendelijk, hulpzaam en vooral alleen aanwezig wanneer dat nodig was.

We hadden met een aantal mensen binnen het gezin al enkele dingen in gang gezet, omdat we wisten dat de overlevingskansen klein waren. Toch moest er ook nu nog erg veel geregeld worden.
Volgens ons is dit nu allemaal redelijk goed geregeld en als we nog ergens tegen aan lopen, weten we ook waar we moeten zijn en met wie we contact kunnen opnemen.

Vandaag dan de uitvaart, mijn schoonvader was vrij duidelijk, hij wilde gecremeerd worden.
We hadden besloten om geen condeolance te houden vooraf, omdat mijn schoonmoeder het al moeilijk genoeg had en twee keer de confrontatie aangaan was geen prettig idee.
Wel wilden we als directe familie (zijn broer en zus, vrouw, 3 dochters met partners en onze 2 kinderen) samen nog een laatste afscheid nemen en de kist sluiten.
Zo kwamen we rond 11:30 aan in het crematorium. Uiteraard lieten we mijn schoonmoeder als eerste op de kist aflopen. Onze oudste zoon (8 jaar) liep met haar mee. Samen namen ze opa's hand, waarna mijn schoonmoeder begon te huilen. Op dat moment voelde ik mij trotser dan ooit op mijn zoon.
In plaats van mee te gaan huilen, deed hij zijn arm om oma heen en ging haar troosten. Hij hield zich echt even groot voor haar en was even een enorme steun voor haar.
Vlak daarna kwamen we allemaal rond de kist staan. Onze jongste zoon (3 1/2), heeft opa nog een zoen gegeven, terwijl de rest ook op zijn of haar eigen manier afscheid nam. Hierna hebben zijn dochters en zus samen met onze zoons de kist gesloten.

Toen de dienst eenmaal was begonnen, brak de oudste, hij begon eerst voorzichtig te tranen, maar na enige tijd hield hij het niet meer en begon hij ook echt serieus te huilen. Hij kwam bij mijn vrouw op schoot zitten en samen hebben ze elkaar door deze moeilijke tijd geholpen.
De jongste zat bij mij op schoot, ook droevig omdat opa weg was, maar nog niet hetzelfde besef als de oudste.

Na de dienst hebben we natuurlijk alle handjes geschud en alles maar weer over ons heen laten komen. De oudste slaapt vannacht bij oma, de jongste gewoon thuis, die heeft last van zijn buik en heeft wat koorts (ieder verwerkt het op de eigen manier zullen we maar zeggen).
Morgen ga ik weer aan het werk, hopend dat ik wat afleiding kan vinden en de afgelopen 12 dagen een beetje kan verwerken voor mezelf.

Ik wil de tweakers community graag even bedanken voor de vele reacties op mijn vorige blog. Het schrijven van dat blog heeft voor mezelf erg veel duidelijkheid en rust gegeven. Sterker nog, ik heb er de kracht uit weten te putten om er voor mijn vrouw, haar moeder en zussen te zijn. Om ze te steunen waar mogelijk en zelfs even af en toe de redelijkheid zijn in een emotionele achtbaan.
In mijn vorige blog schreef ik ook over 2 andere mensen die op dat moment erg slecht lagen. Mijn oud collega zal mee gaan maken wat ik 6 jaar geleden heb mee gemaakt. Zijn vader heeft besloten dat zo verder leven geen optie is en heeft ervoor gekozen om zijn leven te laten beŽindigen.
Allerlei papierwerk wordt op dit moment in orde gemaakt, voordat wordt overgegaan tot palliatieve sedatie (ofwel: verdoven totdat uiteindelijk de dood optreedt). Het zal enkele dagen tot misschien wel 2 weken duren voordat ook hij zijn laatste adem zal uitblazen.
Mijn vriendin heeft afgelopen zaterdag afscheid van haar moeder genomen, 11 weken nadat ze dit ook al voor haar vader heeft moeten doen.

Ik weet het, ik val in herhaling, maar echt waar: GODVERDOMME, OKTOBER IK HAAT JE!!

Volgende: Waarom ik oktober haat. 10-'16 Waarom ik oktober haat.

Reacties


Door Tweakers user EHelmond, dinsdag 18 oktober 2016 23:04

Gecondoleerd, Sterkte!
Dapper dat je het zo op durft/kan schrijven.

Door Tweakers user AMD1800, woensdag 19 oktober 2016 12:12

Gecondoleerd en sterkte!

Door Tweakers user archie2012, woensdag 19 oktober 2016 13:42

Een mooi geschreven blogpost, ondanks deze moeilijke periode in je leven.
Erg knap hoe je er mee omgaat en hoop dat het afschrijven je inderdaad wat rust kan geven. :)

Veel sterkte de komende tijd.

[Reactie gewijzigd op woensdag 19 oktober 2016 13:42]


Door Tweakers user ybos, woensdag 19 oktober 2016 22:42

volgens mij door het van je af te schrijven en de hele zaak (alle zaken) te accepteren word de volgende oktober een stuk draaglijker voor je.

(hoop ik iig wel voor je) ;)

Door Tweakers user Kliko, donderdag 20 oktober 2016 07:54

Net zoals de vorige blog, een heftig verhaal.
Veel sterkte gewenst voor jou en de rest van de familie voor de moeilijke aankomende tijd.

Door Tweakers user Maddog McHare, donderdag 20 oktober 2016 08:44

Pfff, dat komt wel even binnen op de vroege morgen.... Ik heb bewondering voor hoe je dit van je af schrijft! Veel sterkte gewenst aan jou en je dierbaren.

Door Tweakers user JT, donderdag 20 oktober 2016 08:53

;( Heel veel sterkte, ook voor de andere nabestaanden. Erg mooi wat je oudste zoon deed bij je schoonmoeder.

Door Tweakers user Ger0ne, donderdag 20 oktober 2016 09:37

(really hate to do this bij dit blog-onderwerp: scepsis -> sepsis)

Geloof zeker dat het opschrijven veel rust geeft!
Het lezen ervan hielp mij ook even (rustig) te reflecteren op mijn persoonlijke horror maand: 'Juni'.

Moeilijke momenten van ander perspectief te beschrijven, geeft soms ook de mogelijkheid om mooie momenten te herkennen in barre tijden (bijv. je zoon die zijn oma troost).
Verbaasd me altijd hoe onverwacht sterk mensen kunnen zijn. :)

Heel veel sterkte in ieder geval deze hel(s)e maand.

Door Tweakers user walteij, donderdag 20 oktober 2016 09:42

Ger0ne schreef op donderdag 20 oktober 2016 @ 09:37:
(really hate to do this bij dit blog-onderwerp: scepsis -> sepsis)
Fixed and thanks ;).

Het schrijven hiervan heeft mij zeker geholpen. Wat momenten van reflective waren zeker even nodig in de afgelopen weken.

Door Tweakers user Coritchando, donderdag 20 oktober 2016 15:12

Gecondoleerd.
Sterkte gewenst in deze beroerde maand. Hoop dat november vele malen mooier zal zijn!

Door Tweakers user Pietervs, donderdag 20 oktober 2016 20:00

Weet helaas hoe je je voelt; sommige tranen zijn bitterder dan andere.

Heel veel sterkte, voor jou, je vrouw en je kinderen.

Door Tweakers user Decalies, donderdag 20 oktober 2016 22:23

Gecondoleerd. Sterkte. Zoek de steun bij elkaar.
Mooi geschreven blog overigens. Hopelijk geeft het van je afschrijven wat verlichting.

Door Tweakers user technomania, vrijdag 21 oktober 2016 13:10

Sterkte voor allen.

Ben blij dat je het van je af kan schrijven. Ik kon (en kan) dat niet. Zelfs het lezen van dit mooi geschreven Blog maakt bij mij een hoop verdrongen Emoties los.

Door Tweakers user hendrik60, vrijdag 21 oktober 2016 19:36

Gecondoleerd, en sterkte in deze tijden!

Door Tweakers user Pat911, dinsdag 25 oktober 2016 11:52

Mooi geschreven (ik zit hier met een brok in de keel).

Gecondoleerd, veel sterkte.

Reageren is niet meer mogelijk